http://www.youtube.com/watch?v=gTgrdj252mQ&feature=youtu.be

            Στη σκιά των κυμάτων

Οι αχτίδες του φεγγαριού έπεσαν απαλά

λούζοντας με φωτεινές εικόνες το πρόσωπό του,

το πρόσωπο ενός ανθρώπου.

Τον έβλεπα καθόταν πάντα πίσω από τον ήλιο,

χωρίς μιλιά, με σκυθρωπό το πρόσωπό του

σαν κάτι να μετάνιωσε χθες βράδυ.

Αν ακόμα νοσταλγείς να δεις το φως

που κάποτε υπερήφανο στόλιζε τα μαλλιά σου,

ντύσου πύρινα και πάλεψε να ζεστάνεις την καρδιά σου.

Εσύ άνθρωπε αν θέλεις,

Τον κόσμο από το σκοτάδι στο φως ξαναφέρνεις.

Ο κόσμος της παραίσθησης 

Θέλω να βλέπω το δρόμο

καθώς τρέχουν οι ρόδες πάνω του.

Θέλω να δω που θα μας ταξιδέψει

απόψε ο ουρανός

να δω τα φώτα στη δίπλα λεωφόρο.

Κορνίζες από παραμύθια

πολλών περαστικών.

Θέλω να δω την λάμψη

αυτής της σκοτεινής μαγείας

να γδέρνει το κορμί μου

και αμέσως να τυφλώνεται με φώτα.

Ναι , ναι θέλω να δω αυτό το ταξίδι

    στην χώρα των τρελών εναλλαγών

όποιος ενδιαφέρεται να διαβασει και να σχολιάσει τα ποιήματα μου ή ακόμα αν θα ήθελε να του στείλω το βιβλίο μου "η ποίηση είναι γένους θηλυκού" το blog είναι στην διαθεση σας , για να σχολιαζετε οτιδήποτε.

Ευχαριστω!

Ο χρόνος

γιατί ξεχνάμε το παρόν

και ξεχνάμε να ζήσουμε.

ένας στίχος

Φτερούγισμα στο χθες

Εκείνη η μπαλίτσα

μού θύμιζε τα παιδικά μου χρόνια.

Δυο πασχαλίτσες που θέλαν να πετάξουν,

είχε πάνω.

Χαμένη στου παιχνιδιού την ατέρμονη

χαρά, μιλούσα με τις πασχαλίτσες

ώρες ατελείωτες.

Τώρα ένα χέρι μου απλώνεται

και προχωράμε μαζί σαν δυο σκιές,

καθώς η μπαλίτσα στέκει πίσω μου

και προσπαθεί πετώντας να με φτάσει.

Η φυλακή των αισθήσεων

Έχεις ρωτήσει ποτέ πώς είναι

να ‘χεις πουλιά φυλακισμένα

στη καρδια;

Να ‘χεις δυο χέρια

που ‘ναι κρυμμένα και σε πνίγουν

στα σιωπηλά;

Να ‘χεις φωνή ναυαγισμένη στη θάλασσα

του πουθενά;

Έχεις ρωτήσει ποτέ να μάθεις

πώς γίνονται σκουπίδια

τα όνειρα;

Έχεις ρωτήσει ποτέ να μάθεις.;

Επιστολή στον Ιησού Χριστό

Ολόφωτο στεφάνι της αγιότητάς σου

πώς μπορώ εγώ για σένα να μιλήσω,

χωρίς να χω δοκιμάσει το γλυκό κρασί σου;

Θαματουργέ του κόσμου παντοκράτορα

κράτα και για μας ένα σου θαύμα

.

Σκύψε στα χώματα τούτα, τα Ελληνικά

που από παιδιά παίζαμε αντάμα.

Τώρα εγώ Ιησού Χριστέ

σκύβω να φιλήσω την εικόνα σου

                                   που μπροστά στις πύλες της Ελλάδας στήσαμε.