Οι ώρες περνούσαν δύσκολα

μέσα στην απόλυτη σιγή

και μόνο ο ήχος του ξύλινου ρολογιού

έμεινε να θυμίζει, πως ο χρόνος κυλούσε γρήγορα

κι εμείς χαμένοι στις σκέψεις του παρελθόντος

και του μέλλοντος, ξεχάσαμε το παρόν

ξεχάσαμε να ζήσουμε.(αποσπασμα)