Μοναξιά



Ένα πλήθος που βουλιάζει
κάτω απ’ το βλέμμα σου
μια θάλασσα με τόσα κύμματα
, μα μόνη.
Δυο μάτια που κοιτούν έναν άδειο ουρανό,
ένα μαύρο μες στο λευκό του κόσμου.
Ένα πλήθος δίπλα σου και μακριά.
Δυο μάτια που κοιτούν έναν άδειο ουρανό.
Τόσο μόνος μες στη βοή του χάους
κι εσύ χάθηκες κι εγώ χάνομαι.